Καλλιόπη Τσινιαράκη

Ένα τρελό ,τρελό παιδί γεμάτο χαμόγελα ,και όνειρα. Εγώ είμαι αυτή. Με λένε Καλλιόπη Τσινιαράκη κι αν αγαπώ τρία πράγματα , αυτά είναι τα εξής.
 
Το μακιγιάζ , τα χαμόγελα των ανθρώπων και τη μουσική. Σπουδάζω λοιπόν , μέικ απ αρτιστ κι αν με ρωτήσεις για τα όνειρα μου πάνω σε αυτό , δε θα τελειώσω ούτε αύριο. Κλείνω τα μάτια μου και με φαντάζομαι κάπου στο εξωτερικό , να συνεργάζομαι με τεράστια ονόματα , να μην έχω προσωπική ζωή , μόνο εγώ , τα πινέλα μου , και η δουλειά μου. Αυτό για μένα είναι το λιγότερο "έρωτας" και το περισσότερο "αγάπη" . Αυτό για μένα , από μόνο του είναι ζωή. Είμαι πολύ ιδιότροπος άνθρωπος και δύσκολος χαρακτήρας και ευχαριστώ την οικογένεια μου και τους φίλους μου , που ακόμα με ανέχονται και με αγαπάνε έτσι! Λατρεύω να χαμογελάω και να γελάω...δε μου αρέσει η μιζέρια, θέλω πάντα να τη σπάω γελώντας δυνατά, από τη ψυχή μου. Ανέκαθεν έκανα θετικές σκέψεις , ακόμα και για τελειωμένες καταστάσεις. Θεωρώ πως το να έχεις θετική αύρα, είναι το λιγότερο μαγικό. Και αφού μιλάμε για μαγικά , ας πω δυο λόγια για τη μουσική. Η μουσική είναι από μόνη της μια μάγισσα. Όταν είσαι θυμωμένος , πάντα σε ηρεμεί , κι όταν είσαι ερωτευμένος και δε βρίσκεις λόγια , σίγουρα θα βρεις ένα τραγούδι που να λέει όσα νιώθεις βαθιά μέσα σου. Ακόμα κι όταν είσαι στεναχωρημένος...ακόμα και τότε με έναν τρόπο μαγικό , ακούγοντας μουσική , αρχίζεις και αποκτάς τη χαμένη σου διάθεση. Αγαπώ τη μουσική και σίγουρα δε θα μπορούσα να ζήσω χωρίς. Από τη στιγμή που θα ξυπνήσω , μέχρι και τη στιγμη που θα θελήσω να κοιμηθώ , το κινητό μου απλά θα παίζει ασταμάτητα. Και φυσικά ακούω , ότι είδος μουσικής υπάρχει , ξεκάθαρα. Είμαι το λιγότερο ευτυχισμένη που σε καθημερινή βάση , θα είμαι με τα ακουστικά στα αυτιά μου , επί δύο ώρες και θα σας μιλάω, και θα μοιράζομαι μαζί σας τα πάντα , όπως και εσείς! Ήρθα για να μείνω. Ήρθα για να σας τρελάνω. Ήρθα για να επιμένω κάθε μέρα στη πιο κλισέ και ταυτόχρονα σωστή κουβέντα του κόσμου όλου. "Χαμογέλα , λίγο παραπάνω σήμερα". Όσο για το "παιδί" που ανέφερα στην αρχή...μπορεί να είμαι 21 (και κάτι ψιλά) αλλά νιώθω πραγματικά παιδί , και αυτό δε θα αλλάξει ούτε στα 80 μου. Και μία συμβουλή στους μικρότερους. Μη βιάζεστε να μεγαλώσετε ββββρε. Να θυμάστε οτι ο χρόνος κυλάει αλλά ποτέ , μα ΠΟΤΈ δε γυρνάει πίσω.